Kendine Ait Bir Oda: Virginia Woolf
Hayrettin Orhanoğlu
/geri dönmekten söz etmeyen her yolculuk
tuhaf da sayılmaz elbette
yatağı sıcaktır bu yüzden acının
her ayrılan bir daha döner
hiç kimsenin yazgısı olmayacakmış gibi
tek başına kalmakla derinleşir ırmak
gergin bir yürekle evin odalarında
aynalarda düşlerini unutan kadına bakarken
soğuk caddelerden geçer yüzünün inceliğiyle
duvarlardan da tuhaf bir saygınlık umarak
köprülerin genişleyen gövdesinde
bırakır dünyanın ortasına
inadına yalnızlığı umursayan gözlerini
ihanetin ateşe tuttuğu parmaklarıyla
