Merdiven

Ali Osman Dönmez

ışık ve renk
atlasında çınlayan
hep o ırmak o ırmak
mevsimler salınır aynalarında
bahar akar güz akar
bir ummana sevdalı damlalar
uzaklaştıkça tutuşur arzu
indir ey düş toprağa
diktir vedanın çatı katı
yorgun ezgiler dudaklarımda
sevdalı koşudur ırmaklar
bir vuslatın çağrısına
âmâ gözlerim
ışığı uyandır ey
her şey kabulüm bilinsin
küllü nefsin zâikatü’l-mevt

Geri