Ebrûzen
Hasan Çağlayan
Ebrûzen, âb-ı rû!
Rüyalar devşir menevişli sulardan;
Nere gitsen ışıktır çünkü,
Neye baksan renk ve su.
Ellerin rengârenk düş bulutları;
İpekli kumaşlar, güneşli yamaçlar…
Ve daha
Ne sonbahar bahçeler dolaşır
Parmaklarının ucu.
Ebrûzen, yağmur bulutu!
Bahar başı sevinçleri,
Itırlı çiçekler ve yapraklar…
İşte cennet kokusu.
Hicret kuşlarıyla örtünür semâ,
Altın telekler
Uçuşan rüzgârgülleri.
Zümrüt gagalarda hû hû'lar...
Bitip tükenmez bu ebrû coşkusu.
