Adın Uzaklar Olsun
Hayrettin Orhanoğlu
sana yeni bir ad vereyim
dünya durduğunda
adın yankılansın
uzaklar olsun, diyeyim
çok uzaklar olsun...
sende ısrar edenlerin coşkusu,
ölümcül bir uğultuydu meselâ.
neye ısrar ederlerse
ondan ölüyorlardı
ve öldükçe seni anıyorlardı
bağışlamaz gibi gördüğün çöl,
sana yalnızca unutmayı sunduğunda,
hiç olmayacak kadar
beni, rüzgârı ve karanlığı çağırıyordun
uzaklığını örten sise bakıp
katılığını anlıyordun.
boğuk bir uğultuyum, diyordun.
kuşluk vakti el ettiğin rüzgâr da
bu sokaklarda çürüyüp dağılıyordu
uzaklık bile sesinde öyle titriyordu.
sen, saçlarını iyi bir keman için çözdüğünde,
dağılsın diye gecenin sonunda sır,
dağılsın diye savrula savrula
hoyrat bir uzaklık kadar,
uzaklardan kendine bakıyordun.
